Ultramaraton wpływa na układ immunologiczny


Ukończenie 100-kilometrowego ultramaratonu nie jest łatwą sprawą. W takim biegu bierze udział cały organizm, często z trudem radząc sobie z wyzwaniami fizjologicznymi. Czescy naukowcy sprawdzili, jaki wpływ na parametry immunologiczne ma pokonanie 100 km w trudnych warunkach.

Takie warunki naukowcy znaleźli w 2013 r. podczas mistrzostw Czech w biegu 100-kilometrowym. Biegający po asfaltowej pętli uczestnicy biegu, musieli sobie poradzić ze śniegiem, deszczem, temperaturą od -1 do +1 stopni Celsjusza i wiatrem ok. 29km / h.

Spośród uczestników, naukowcy wybrali 15 biegaczy w średnim wieku ok. 40 lat (+/- 10 lat), którym pobrali krew przed i po biegu. Nie wszyscy ultramaratończycy dobrnęli do mety, pełny dystans pokonało 11 badanych. Pozostali przebiegli więcej niż 60 km.

Parametry badane z próbek krwi, przed biegiem były zgodne z normami klinicznymi. Po biegu jednak się zmieniły. Białe ciałka krwi wzrosły o ponad 185%, w tym najbardziej zwiększyła się obecność monocytów - 153%. Immunoglobuliny (IgG) wzrosły o blisko 23%. Bez zmian pozostały erytrocyty, hemoglobina, hematokryt i inne typy immunoglobulin, natomiast trombocyty wzrosły o blisko 10%.

Wszystkie badane parametry były związane z zapaleniami i odpornością organizmu. Niska temperatura i trudne warunki są zdaniem autorów badania dodatkowym czynnikiem obciążającym system immunologiczny i to niezależnie od samego dystansu.

Według czeskich naukowców, 100-kilometrowe ultramaratony są wyzwaniem przeznaczonym dla regularnie trenujących, dobrze przygotowanych biegaczy. Jednak nawet właściwa objętość i obciążenie treningami nie chroni przed pojawianiem się uszkodzeń w tkankach i mięśniach. Co więcej, właśnie zmianami w obszarze białych krwinek i immunoglobulin autorzy badania wyjaśniają większą podatność ultramaratończyków na wystąpienie po biegu kaszlu, astmy wysiłkowej czy problemów z oskrzelami.

IB

źródło


Polecamy również:


Podziel się: